Welkom

Vrouwelijke Vrijmetselarij

Geografie

Structuur

 

De Constituties van Anderson (oprichtingsakte van de Vrijmetselarij) ontzegden vrouwen de toegang tot de Vrijmetselarij. Dit was ook het geval voor elke persoon die zijn vrijheid niet kon aantonen, één van de fundamentele voorwaarden om Vrijmetselaar te worden.

De intellectuele en morele eigenschappen van sommige vrouwen hebben er echter toe geleid dat enkele mannen hun visie ten opzichte van hen hebben gewijzigd en al vanaf 1725 werden er in Frankrijk Vrouwelijke Loges opgericht, « Adoptieloges » genoemd.

Ad
optieloges waren geënt op Mannenloges en hadden geen autonomie.
Heel verschillend van de inwijding bij de mannen waren de thema's van de inwijding in de Adoptieloges : bescheidenheid, discretie, trouw en kuisheid.

De Adoptieloges waren voornamelijk betrokken bij charitatieve activiteiten en deze bestonden uit dansfeesten en andere festiviteiten. Dit soort vrijmetselarij was van geringe duur en waarde en na 1864 lijken er geen soortgelijke Loges meer te bestaan.

Anderzijds werd het oprichten van onafhankelijke Vrouwenloges geprobeerd. Dit leidde tot grote confrontatie tussen de aanhangers en
tegenstanders van de aanwezigheid van de vrouw in de Vrijmetselarij : deze poging mislukte !

Op het einde van de 19e eeuw begint de positie van de vrouw erkend te worden. Vanuit feministische eisen ontstaat in 1893 een nieuwe
obediëntie : de Grande Loge Symbolique Ecossaise Mixte de France, le Droit Humain die in 1899 l'Ordre Maçonnique Mixte International Le Droit Humain wordt.

De geschiedenis van de uitsluitend vrouwelijke Vrijmetselarij begint in 1901 wanneer de Broeders van de Grande Loge de France nieuwe
Adoptieloges oprichtten, nog steeds geënt op een Mannenloge waarvan ze de naam dragen.
Deze loges komen regelmatig samen en
debatteren over dezelfde onderwerpen als de mannelijke Loges
.
De Broeders mogen steeds de werkzaamheden van de Loge bijwonen, zonder enige richtlijn op te leggen.

In 1935, stelt de Grande Loge de France voor om volledige autonomie aan de Vrouwenloges toe te kennen … maar de oorlog breekt uit en alle maçonieke activiteit wordt verboden op Frans grondgebied.

Op 21 oktober 1945 ontstaat de Union Maçonnique Féminine de France en de eerste Algemene Vergadering, Convent genoemd, wordt
gehouden. Zeven jaar later, in 1952, kiest de Union Maçonnique de France een naam die haar beter schikt, namelijk, de Grande Loge
Féminine de France (GLFF).
 

Het ledental van de Vrouwengrootloge van Frankrijk groeit aanzienlijk daar de vrouwen elkaar wensen te ontmoeten en samen te werken aan hun vervolmaking, en aan alle problemen die de mensheid aanbelangen. Zij wensen ook vrouwen in te wijden buiten Frankrijk.

Op 20 april 1974 richtten zij in België een eerste Loge op in Brussel, gevolgd door drie anderen, in Luik, Brussel en Charleroi. Deze vier Loges
verkrijgen hun autonomie ten opzichte van hun moederobediëntie op 17 oktober 1981 en vormen de
Grande Loge Féminine de Belgique -
Vrouwengrootloge van België.

  
© 2017 webmaster - glfb-vglb@outlook.com
Historiek